زمینه و هدف: در حال حاضر از روش های مختلف دارویی، مکانیکی و جراحی جهت آماده سازی دهانه رحم استفاده می شود. روغن کرچک از جمله فرآورده های گیاهی است که به طور گسترده بدین منظور به کار می رود، اما مطالعات محدودی در ارتباط با کارآیی و ایمنی آن گزارش شده است. پژوهش حاضر به هدف تعیین تاثیر روغن کرچک بر آماده سازی دهانه رحم انجام گرفت.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی است و جامعه پژوهش شامل کلیه مادران حامله ترم است که جهت مراقبت های دوران بارداری به مراکز منتخب شهر مشهد در سال 1382 مراجعه نموده اند. مطالعه بر روی 47 خانم باردار با سن حاملگی 42-40 هفته کامل، فقدان انقباضات منظم رحمی، نمره بیشاپ 4 یا کمتر و بدون عوارض طبی و مامایی انجام شد. واحدهای پژوهش ابتدا به صورت مبتنی بر هدف انتخاب شدند. سپس به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه تجربی و شاهد قرار گرفتند. در گروه تجربی 60 سی سی روغن کرچک مصرف شد اما در گروه شاهد مداخله ای صورت نگرفت. دو گروه به مدت 24 ساعت از نظر آماده سازی دهانه رحم پی گیری شدند. جهت گردآوری داده ها از فرم های مصاحبه، مشاهده معاینه و فرم ثبت حرکات جنین استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری مجذور کای، فیشر و تی مستقل صورت گرفت.یافته ها: در شروع مطالعه دو گروه از نظر میانگین نمره بیشاب تفاوت معنی داری نداشتند اما در پایان مطالعه، افزایش معنی داری در میانگین نمره بیشاب گروه تجربی نسبت به گروه شاهد مشاهده شد. درصد شروع زایمان در گروه تجربی نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشت اما از نظر میانگین نمرات آپگار و روش زایمان، تفاوت معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: بنابر یافته های پژوهش، مصرف 60 سی سی روغن کرچک می تواند سبب آماده سازی دهانه رحم شود.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر اینداکشن زایمانی با استفاده از سوند فولی در مقایسه با تزریق اکسی توکسین در موراد نامناسب بودن سرویکس می باشد. در این مطالعه 60 زن حامله ای که اندیکاسیون تحریک زایمانی دارند و دارای جنینی با نمای ورتکس، کیسه آب سالم با Bishop Score<4 بودند انتخاب شده و بطور تصادفی در 2 گروه قرار گرفتند:1- گروه سوند فولی که در این گروه از سوند فولی شماره 18، که از سوراخ داخلی سرویکس عبور داده می شود استفاده شده و سپس با 30 سی سی آب مقطر پر می شد و با کشش مختصر به سطح داخل ران متصل می شد. اینداکشن لیبر در این گروه بعد از خروج خودبه خودی سوند فولی در صبح روز بعد شروع می شد.2- گروه اینداکشن تنها با گروه کنترل، که در این گروه افراد در مرحله قبل از اینداکشن چیزی جهت مناسب سازی سرویکس دریافت نکرده بودند و با 10 واحد اکسی توسین در 1000 سی سی سرم رینگر اینداکشن جهت بیماران شروع می شد. تعداد سزارین، تعداد دفعات اینداکشن، تغییر در Bishop Score ، دیلاتاسیون سرویکس و فاصله شروع تحریک تا زمان زایمان در دو گروه با استفاده از آزمانهای آماری کای دو، فیشر، تی استیودنت و مان ویتنی مقایسه گردید. میزان سزارین در گروه مورد 43 درصد و در گروه شاهد 63 درصد بود. میانگین تغییر Bishop Score در دو گروه به ترتیب 1.7±5 و 1.2±2.5 بود .(P<0.001) به طور متوسط فاصله شروع تحریک تا زایمان به ترتیب 3.3±8.6 و 3.2±15.8 ساعت بود .(P<0.001) دفعات اینداکشن، در گروه مورد 0.2±1.1 و در گروه شاهد 0.2±1.5 بدون اختلاف معنی دار آماری بود.با انجام این مطالعه مشاهده شد که استفاده از سوند فولی برای مناسب سازی دهانه رحم موجب موفقیت بیشتر در انجام زایمان طبیعی نسبت به گروه کنترل می شود.

زمینه و هدف: آماده سازی دهانه رحم یکی از روش های مداخله القای زایمان است که با هدف تسریع در زایمان و در موارد لزوم ختم بارداری مورد استفاده قرار می گیرد. نظرات مختلفی در مورد به کارگیری روش های القای زایمان وجود دارد لیکن تا کنون روش ترجیهی قطعی برای این کار مشخص نگردیده است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه نتایج استفاده از کاتترفولی با حجم 30 و 80 سی سی و سنتوسینون در آماده سازی دهانه رحم برای زایمان است.روش بررسی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی بود. جامعه پژوهش را کلیه زنان باردار 42-37 هفته دارای جنین زنده که برای زایمان به مرکز آموزشی درمانی شهید اکبر آبادی مراجعه کرده بودند تشکیل می داد. از میان این جامعه تعداد 270 نفر نمونه که دارای ویژگی های ورود به مطالعه بودند به صورت غیر تصادفی انتخاب شدند.یافته ها: یافته های پژوهش اختلاف معنی داری را بین امتیاز بیشاب ثانویه و تغییرات آن در سه گروه مداخله نشان داد (P=0.000). علاوه بر آن طول مدت القا تا مرحله فعال زایمان و القا تا زایمان در دو گروه استفاده کننده از کاتترفولی حجم 30 و 80 سی سی کوتاه تر از گروه سنتوسینون و در گروه 80 سی سی کوتاه تر از دو گروه دیگر بود و پس از مداخله عوارضی در فرآیند زایمان مشاهده نشد.نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده از کاتترفولی به منظور آماده سازی دهانه رحم و ختم بارداری در زنان باردار موثر و بی خطر بوده و نسبت به استفاده از سنتوسینون دارای عوارض کمتر و پیامد زایمانی مطلوب تری باشد. افزون بر آن از آنجا که آمادگی دهانه رحم بر نوع زایمان نیز موثر بوده و تا حدودی از مداخلات جراحی کاسته است بنابراین مدت زمان و هزینه های بستری را نیز کاهش داده و در مقایسه با سایر روش ها ارزان تر و مقرون به صرفه می باشد.

القای زایمان به منظور مادری یا جنینی یک اقدام مامایی شایع می باشد و در هر زمان که مادر وجنین از عدم ادامه حاملگی سود می برند کاربرد دارد. یک گروه مهم که از القای زایمان سود میبرند بیماران با حاملگی های گذشته از موعد می باشند. برای ختم حاملگی در این بیماران از دو روش القای زایمان یا سزارین استفاده می شود. وضعیت دهانه رحم به روشنی با موفقیت القای زایمان، طول مدت زایمان واحتمال زایمان واژینال مرتبط می باشد. لذا پزشکان یک عامل آماده کننده سرویکس را قبل از القای زایمان به کار می برند که می تواند یک عامل دارویی یا مکانیکی باشد. هدف از مطالعه بررسی نتایج القای زایمان با استفاده از آماده نمودن سرویکس توسط سوند فولی در حاملگی های پس از موعد میباشد. به همین دلیل 60 بیمار به صورت غیر احتمالی و مبتنی بر هدف یعنی بر طبق معیارهای انتخاب و حذف نمونه وارد مطالعه شدند و به دو دسته آزمون و شاهد تقسیم شدند. قبل از گذاشتن سوند فولی وضعیت آمادگی دهانه رحم براساس سیستم بی شاب بررسی شده و پس از گذاشتن سوند فولی میزان تغییر نمره بی شاب، فاصله زمانی قرار دادن سوند تا خروج خود بخودی، فاصله زمانی استفاده از اکسی توسین تا شروع انقباضات رحمی و فاز فعال زایمان، طول مدت فاز فعال و مرحله دوم زایمان، نوع زایمان و میزان موفقیت القا ارزیابی شد. مهمترین نتیجه این مطالعه این بود که استفاده از سوند فولی منجر به افزایش نمره بی شاب به طور متوسط در حد 5/3 نمره شد و میزان موفقیت کل یو زایمان واژینال به طور مشخص در مقایسه با گروه شاهد افزایش داشته است. توصیه می شود با توجه به اینکه گذاشتن سوند فولی روشی ایمن، غیر تهاجمی، قابل برگشت و کم هزینه است و نیاز به مانیتورینگ خاصی ندارد، به عنوان یک روش مطلوب جهت آماده نمودن سرویکس در بیماران با نمره بی شاب نامطلوب مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه: سرطان دهانه رحم، یکی از شایع ­ترین سرطان­ ها در زنان است. اگرچه ویروس پاپیلوما انسانی به­ عنوان عامل خطر اصلی سرطان شناخته می شود، اما نقش میکروبیوتای واژن و دهانه رحم در مراحل سرطان زایی نیز اهمیت دارد. مطالعه مرور نظام مند حاضر با هدف بررسی ترکیب میکروبیوتا واژن و دهانه رحم و ارتباط آن با دیسپلازی سرطان رحم انجام شد. روش کار: در این مطالعه مروری، مقالات پژوهشی منتشر شده بین سال های 2017 تا فوریه 2025 از پایگاه ­های Scopus، PubMed و Web of Science با کلیدواژه ­های MeSH مرتبط با میکروبیوتای واژن، دهانه رحم، ویروس پاپیلومای انسانی، دیسپلازی و سرطان دهانه رحم مورد بررسی قرار گرفتند. یافته­ها: در 18 مطالعه نهایی، 42 گونه باکتری در میکروبیوم واژن و دهانه رحم گزارش شد. 7 گونه باکتری لاکتوباسیل-کریسپاتوس، لاکتوباسیل-اینرس، پرووتلا، گاردنرلا، اسناتیا، مگاسفرا، لاکتوباسیل-جنسنی در طول مراحل مختلف سرطان­زایی دهانه رحم در زنان افزایش یافته بود. به ­طور کلی، 7 گونه باکتری با وضعیت سالم، 11 گونه با پیامدهای ویروس پاپیلومای انسانی و 24 گونه با سیتولوژی/دیسپلازی غیرطبیعی بودند که شامل 7 گونه مرتبط با سرطان دهانه رحم مرتبط بودند و هم چنین 12 مطالعه تنوع آلفا و بتا را میان گروه های بیمار و سالم مقایسه کرده بودند. نتیجه­ گیری: شناسایی گونه­ های باکتری مرتبط با سرطان زایی دهانه رحم می تواند در پیشگیری، تشخیص زودهنگام و طراحی درمان های هدفمند نقش داشته باشد. تمامی مطالعات ارتباط معنادار میکروبیوتای واژن با بروز یا پیشرفت سرطان دهانه رحم را تأکید کردند؛ اگرچه ترکیب میکروبی گزارش شده در جمعیت ­ها و مناطق مختلف متفاوت بوده است. این یافته ها می توانند مبنای توسعه مداخلات مبتنی بر میکروبیوتا در آینده باشند.

مقدمه: آماده سازی دهانه رحم برای انجام زایمان یکی از مشکلات مامایی محسوب می شود. هدف این مطالعه تعیین اثر ایزوسورباید مونونیترات و مقایسه آن با سنتوسینون با دوز کم، در آماده سازی دهانه رحم در هنگام زایمان است.روش کار: در این مطالعه، جامعه پژوهش را زنان باردار نولی پار مراجعه کننده به بیمارستان شهید صدوقی یزد طی سالهای 87-1386 تشکیل می دادند. 100 زن حامله، شکم اول ترم به صورت تصادفی به دو گروه دریافت کننده قرص ایزوسورباید مونونیتریت 40 میلی گرم به صورت واژینال (50 نفر) و سنتوسینون با دوز کم (50 نفر) تقسیم شدند. تاثیر و ایمنی دو روش از نظر آماده سازی سرویکس و مدت زمان بین شروع درمان تا زایمان در دو گروه با هم مقایسه شد. داده ها با نرم افزار SPSS (نسخه 15)، توسط آزمونهای آماری دقیق فیشر و تی دانشجویی بررسی شد.یافته ها: در دو گروه مورد مطالعه از نظر متغیرهای میانگین سن، سن حاملگی (سونوگرافی، اولین روز آخرین قاعدگی) اختلاف وجود نداشت. میانگین زمان آماده سازی دهانه رحم تا القای زایمان در گروه قرص ایزوسورباید مونونیترات، 36.13±4.05 ساعت و در گروه سنتوسینون با دوز کم، 36.28±3.88 ساعت بود (p=0.876) اختلاف معنی داری بین دو گروه از نظر نوع زایمان (سزارین و زایمان واژینال) وجود نداشت. شایعترین عارضه دارویی در گروه قرص ایزوسورباید مونونیترات، سردرد خفیف (70%) و در گروه سنتوسینون با دوز کم، تاکی سیستول / هیپرتون (4%) بود. آپگار دقیقه اول و پنجم در دو گروه یکسان بود.نتیجه گیری: استفاده از قرص ایزوسورباید مونونیترات واژینال برای آماده سازی دهانه رحم، تاثیری مشابه با سنتوسینون با دوز کم دارد و می تواند به عنوان یک روش موثر، ساده، کم هزینه و ایمن در آماده سازی دهانه رحم مورد استفاده قرار گیرد.

سابقه و هدف: لنفوم غیر هوچکین بدخیمی ارگان های لنفاوی می باشد و در جهان شیوع آن نسبتا بالاست. یکی از انواع آن لنفوم های اولیه اکسترانودال در سر و گردن (عمدتا در لوزه ها)، در پوست و در دستگاه گوارش (شامل معده و روده باریک) می باشد. لنفوم اولیه دستگاه تناسلی زنان به خصوص لنفوم اکسترانودال دهانه رحم بسیار نادر است و همگی آن ها به صورت موردی گزارش شده اند.معرفی بیمار: بیمار یک خانم 43 ساله است که در بهمن ماه 1379 به علت لکه بینی به مرکز آموزشی درمانی معتضدی در کرمانشاه مراجعه کرده و تحت بررسی های لازم از قبیل واژینال، پاپ اسمیر و سونوگرافی قرار گرفته و پس از آن عمل جراحی هیسترکتومی شده است و سپس نمونه بافتی ضایعه با توجه به شیوع بسیار اندک آن و برای تایید گزارش پاتولوژی و اطلاع از نوع سلولی آن از طریق روش ایمونوهیستوکمیستری (HIC) بررسی شد. بیمار تحت شیمی درمانی استاندارد لنفوم و سپس پرتو درمانی لگن و غدد لنفاوی مربوطه قرار گرفت و هم اکنون با حال عمومی خوب تحت پیگیری است.نتیجه گیری: گر چه لنفوم اولیه دهانه رحم بیماری نادری است، ولی با توجهبه اینکه تشخیص درست بیماری و افتراق آن از سایر سرطان های شایع دهانه رحم، روش های درمانی متفاوتی را بر اساس سن و وضعیت باروری بیمار مطرح می کند، این بیماری بایستی به عنوان تشخیص افتراقی ضایعات بدخیم دهانه رحم مورد توجه قرار گیرد.

مقدمه: پرولاپس دهانه رحم در حاملگی ناشایع می باشد. در مقالات کمتر از 245 مورد از آن گزارش شده است. تنها 5 مورد آن بعد از سال 1986 می باشد. معرفی بیمار: در این مقاله دو خانم با پرولاپس دهانه رحم در سه ماه دوم و سوم حاملگی معرفی می شوند. هر دو بیمار با دهانه رحم مختنق به مرکز ما ارجاع داده شده بودند. علی رغم درمان های نگهدارنده هر دو دچار زایمان زودرس شدند. یکی از بیماران مبتلا به سپتی سمی شد. نتیجه گیری: موفقیت در درمان پرولاپس دهانه رحم طی حاملگی بستگی به تشخیص زودرس قبل از حاملگی دارد و اقدامات درمانی نگهدارنده در طی حاملگی همیشه موفقیت آمیز نمی باشد.

مقدمه: آماده سازی دهانه رحم، پیش نیاز زایمان طبیعی موفق می باشد. مطالعات مختلف اثرات متفاوتی از روغن گل پامچال مغربی بر آماده سازی دهانه رحم گزارش کرده اند که گاه مثبت و گاه بدون تأثیر بوده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر مصرف روغن گل پامچال مغربی به صورت سرپایی بر آمادگی دهانه رحم در حاملگی ترم انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1399 بر روی 76 نفر از مادران باردار با سن حاملگی 40 هفته و مراجعه کننده به بیمارستان های آموزشی مشهد انجام شد. افراد در دو گروه 38 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. برای گروه مداخله پس از تعیین بیشاپ و استریپینگ، یک عدد کپسول گل پامچال واژینال تعبیه شد و هر 6 ساعت دارو برای آنها تکرار گردید. گروه کنترل بعد از معاینه اولیه و تعیین بیشاپ، فقط تحت استریپینگ قرار گرفتند و طی 24 ساعت بعد هر دو گروه فالوآپ شدند. نمره بیشاپ ثانویه، طول فاز نهفته و فعال زایمان، مدت زمان زایمان، نوع زایمان، آپگار دقیقه 1 و 5 و میزان خونریزی بعد از زایمان در دو گروه بررسی گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 26) و آزمون های تی، کای دو و دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: نمره بیشاپ ثانویه در گروه مداخله (02/1±66/7) به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل (790/0±39/4) بود (001/0>p). همچنین مدت زمان فاز نهفته در گروه مداخله (85/1±53/7 ساعت) به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل (68/3±28/14 ساعت) بود (001/0>p). فاز فعال زایمانی نیز در گروه مداخله (98/0±69/2 ساعت) به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل (21/1±28/4 ساعت) بود (001/0>p). مدت زمان زایمان بین دو گروه مداخله (8/5±61/18 دقیقه) و کنترل (66/9±78/20 دقیقه) تفاوت آماری معنی داری نداشت (243/0=p). این نتایج در میان زنان غیر نخست زا نیز مشابه بود. در میان زنان نخست زا به جز مدت زمان زایمان که به طور معنی داری در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش یافته بود (به ترتیب 71/6±14/22 و 74/4±71/30 دقیقه) (001/0=p)، سایر نتایج مشابه بود. نتیجه گیری: استفاده از کپسول واژینال گل پامچال مغربی روشی مؤثر، ایمن، مقرون به صرفه و بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان برای آماده سازی دهانه رحم در زنان باردار می باشد.

مقدمه و هدف: ویروس پاپیلومای انسانی، عامل اصلی سرطان دهانه رحم است و به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. برای جلوگیری از انتشار این ویروس، نیاز به تشخیص زودهنگام و حساس سرطان دهانه رحم به خوبی احساس می شود. هدف از این مطالعه، غنی سازی کتابخانه فاژی به منظور جداسازی نانوبادی های اختصاصی علیه پروتئینL1  ویروس پاپیلومای انسانی است. از این نانوبادی ها می توان در کیت های تشخیصی با حساسیت بالا برای سرطان دهانه رحم استفاده کرد.مواد و روش ها: تکثیر فاژهای حاوی کتابخانه نانوبادی در باکتری Escherichia coli انجام شد و غنی سازی کتابخانه به کمک روش نمایان سازی فاژی صورت گرفت. به منظور اطمینان از غنی سازی، تعداد فاژهای حاصل از هر مرحله شمرده شد و محصولات حاصل از هر مرحله غنی سازی به کمک روش پلی کلونال فاژ الایزا مورد بررسی قرار گرفتند؛ سپس بهترین کلون ها از طریق روش مونوکلونال فاژ الایزا جداسازی شدند و با کمک تعیین توالی ژنی صحت آنها تایید شد.یافته ها: صحت فرایند غنی سازی از طریق افزایش تعداد کلون ها در خروجی غنی سازی و افزایش اختلاف جذب نوری با کمک روش فاژ الایزا، در طول موج 450 نانومتر به اثبات رسید و در انتها، 4 کلون به عنوان بهترین کلون ها انتخاب شدند.نتیجه گیری: پس از سه مرحله غنی سازی، کتابخانه فاژمیدی علیه پروتئین L1 چهار سویه ویروس پاپیلومای انسانی غنی سازی شد.